|
ENTREVISTAMOS A
NOME: Javier Fernández Costas
|
|
|
Preguntas formuladas
polos usuarios do Foro da CD Portas
|
|
|
1-
¿De onde es
natural?
Vigo,
PONTEVEDRA.
|
2- ¿Cántos anos tes? 32
|
3-
¿Cántos irmáns tes?
|
|
4-
¿Cántos anos levas no
Colexio de Portas? Éste é o sexto.
|
5-
¿Qué materia impartes? MÚSICA |
|
 |
||
|
7- ¿Esto poderíanos
levar a pensar que a xente de Portas é boa?
Inda así, tiven moita
sorte cando aterricei nesta terra, posto que a xente
acolleume de moi bo agrado.
|
O deporte ten moito que ver nesto, xa que na maior
parte do meu tempo libre estiven traballando e disfrutando do mesmo en compañía
dos rapaces. Sí, dúas: MONITOR AUTONÓMICO DE BASE DE XADREZ e INSTRUCTOR
DE FÚTBOL BASE-NIVEL (1).
|
10-
¿Cántos
anos levas ligado
á C.D.
Portas?
Con éste 5
anos.
Introduciume unha persoa que sabe moito desto, á cal
debo moitas das miñas experiencias, boas, regulares e malas, pero experiencias
ó fin e ó cabo, e que considero todas elas necesarias para poder ver as cousas
tal e coma as vexo actualmente.
No fútbol,
adestrando ó Equipo de Cadetes na tempada 2002-2003 en colaboración con outra
gran persoa, José Manuel Castro Piñeiro. |
|
|
||
|
13-
¿Xogaches algunha
vez nun equipo federado de xadrez?
Non. Gañas non me faltan, pero necesitas de xente coa
que formar equipo, así que …
A verdade é
que non dispoño de tal. Votando a mirada ó lonxe, lembro que sí estiven federado
nun Equipo de Baloncesto, creo que en categoría cadete. De sempre gustoume
practicar infinidade de deportes, por mencionar algúns: fútbol, baloncesto,
natación, frontón, tenis, taekwondo…, pero dun xeito totalmente libre, sen
ataduras nin compromisos. Supoño que se agora tivese a oportunidade de volver a
ser neno, coas andanzas que xa levo feitas, sí me federaría máis en serio e con
maior continuidade naquel deporte que máis desexara.
|
15- ¿Dende cando che gusta o xadrez?
Dende sempre, só que practiqueino en diferentes
momentos ou etapas da miña vida.
Non o teño moi claro, pero creo que foi tarea
compartida entre o meu pai e os meus irmáns.
Realmente
non o sei. Lembro que a Pablo rondáballe pola cabeza a idea de facer algo con
este deporte de carácter tan minoritario. Supoño que a min tamén tentábame a
idea, así que comezamos esta aventura tres persoas: Davinia, Valentín e eu, pero
iso sí, apoiadas dende o principo dos tempos polo Clube C.F.Portas e o Colexio
CPI Domingo Fontán. |
18- ¿Gustariache ser Gran Mestre de
xadrez?
Por
suposto que sí, pero isto supón moitísimo xadrez dende idades moi cedas, e por
suposto, dispoñer dun talento especial: concentración e observación
superlativas, gran capacidade de cálculo, memoria, …
Nada.
Nada. Os
alumnos/as da Escola pagan unha única cuota de inscripción anual de 30 euros
enfocados a material didáctico, básicamente. A maiores, aqueles rapaces que se
federen, aportarán un plus aproximado de 10 euros.
|
|
|
||
|
21- ¿É
verdade que regalan o título de adestrador de
futbol? Unha pregunta algo curiosa… Como vexo que pareces amosar interese no asunto, aconséllote: en primer lugar, debes pasar as probas físicas e futbolísticas ás que te someten. Despóis, cursas 455 horas de clases teóricas e prácticas distribuidas ao longo do ano. Enfréntaste ós exames oportunos para saber se alcanzas os obxectivos marcados pola Federación, exames teóricos, teórico-prácticos e enteiramente prácticos nun campo de fútbol, que ó final é onde realmente vas levar a cabo o desenvolvemento como adestrador. As materias que debes superar son: Bases anatómicas e fisiolóxicas do deporte, Primeiros auxilios e hixiene no deporte, Bases psicolóxicas do ensino, Fundamentos sociolóxicos do deporte, Teoría e Práctica do adestramento deportivo, Organización e lexislación do deporte, Técnica individual e colectiva, Táctica e Estratexia, Sistemas de Xogo, Reglas de xogo, Preparación Física Específica, Dirección de Equipos, Metodoloxía aplicada, Desenrolo Profesional e Seguridade deportiva. Paralelamente deberás ir entregando e superando diferentes traballos naquelas materias que así o reclamen. E por último, facer prácticas de entrenador dentro dun equipo, ó final das cales deberás elaborar e presentar á Federación unha Memoria de Prácticas supervisada por un Titor dentro do Clube onde esteas a desenrolar estas funcións. Eles decidirán se as debes ampliar ou cambiar o enfoque levado a cabo na mesma.
¡¡Vamos, que regalado!!
|
||
|
22-
¿É
verdade que cando adestrabas ós
xuvenis estes se che
subian a chepa (caso Marcos)?
Non
considero que tal cousa ocorrera algunha vez. Dende fóra pode parecer ás veces
que se respire demasiada relaxación no meu trato cos rapaces, pero o RESPETO
pódese gañar de moitas maneiras distintas, e non sei, igual estou equivocado…,
pero creo coñecer cada unha das letras que integran dito vocablo.
|
23- ¿Pasábache como
ao Alavés, está Chuchi Cos, pero
detrás Piterman (Pablo Vázquez). ¿Mandabas ti plenamente?
Sempre tiven absoluta liberdade para poder levar ó
equipo segundo o meu criterio, non recibindo en ningún momento presión algunha
por Pablo ou calqueira outras persoa relacionada directamente co Clube. Quizáis
foi éste un dos segredos para traballar tan cómodamente como fixen para entón.
O que sí facíamos era intercambiar opinións, futbolísticas ou
extrafutbolísticas, relacionadas co equipo….., e xenial !! Neste sentido, aplaudo a gran
tolerancia e confianza amosadas por Pablo de cara á miña persoa. |
24- ¿Pensas
que puideches conquerir
mellor posición no teu último ano
de xuvenis ou
pensas que o equipo acabou
onde se merecía?
Sí o penso.
Puidemos pelexar pola promoción, pero a falta de compromiso dalgúns xogadores
unido a aparición de indesexables lesións paralelas, fixeron que o equipo
perdera ritmo nos derradeiros cartuchos da tempada. Aínda así, sentinme
satisfeito cos resultados obtidos e a conseguinte posición alcanzada na táboa de
clasificación.
|
|
25- Sei, por que o
mirei, que Pablo Vázquez contruiu
e colocou unhas mesas
de tenis de mesa e de xadrez no patio de ESO. ¿Pódese considerar este feito como o
reinicio desta actividade
no colexio? (Xa que nos
anos setenta outro
mestre, Don Adolfo Abalo, xa
introducira esta actividade
no colexio de Portas)
Coincide coa época na
que Pablo “argaiaba” sobre este asunto en cuestión.
|
26- ¿Cántos anos leva
funcionando esta escola da C. D. Portas?
Órredor duns
50, aproximadamente. |
28- ¿Cántos
nenos están na actualidade na escola da C.D. Portas?
Agora mesmo 24.
Dispoñer dun
local propio. Actualmente utilizamos as instalacións da Biblioteca e Aula de
Música do Colexio Domingo Fontán, Portas
¡¡Modestia!! |
|
|
||
|
31-
¿Cómo está organizada a
escola
e o equipo de xadrez da C.D.
Portas?
Somos dous monitores (Javier e Davinia) para formar o
conxunto de rapaces e rapazas e saír con eles ós distintos campionatos.
Inculcámoslles dita formación e federamos a todos aqueles que vaian atopándose
en condicións aptas para “saída”. Os demáis formarán a CANTEIRA, e aínda que
non xoguen en competición federada, sí poderán facelo nalgún dos múltiples
campionatos que teñen lugar en Galicia de carácter privado.
Na presente Tempada, 2006-2007, federamos a
2 equipos en Liga Galega 4ª División: PORTAS A (6), de carácter máis
competitivo, e PORTAS B (7), de carácter máis formativo. Paralelamente, o noso
xogador de máis nivel na Escola, Diego Cascallar Taboada, comparte formación
coa Escola de Xadrez Fontecarmoa, de Vilagarcía de Arousa, fichando con eles
para xogar simultáneamente en 3ª e 2ª División. O resto de rapaces forman
canteira e traballan día a día para estar listos a dar o salto ó seguinte
escalón. Os alumnos que se atopen en condición de federado, poden xogar en
calqueira tipo de campionato ó marxe dos estrictamente federativos: Liga, Zonal,
Galego, Español, Galaico-Portugués por equipos , …
|
32-
¿Cántas
horas semanais lle
adicades aos adestramentos
de xadrez?
Traballamos
por grupos e niveis ó longo da semán: LUNS (1’15 h), MARTES (1’15h) e XOVES
(3’15h). Ningún rapaz / a repite sesión de traballo ó longo da semán. A verdade é que non pensamos moito nelo. Imos traballando día a día agardando ver unha evolución no rapaz tanto no xogo como na súa actitude diante do taboleiro. Os éxitos claro que son un agasallo que te sabe a moito, pero é secundario. 34- ¿Qué significou para a C.D. Portas que Bábara Sierra conquerira o ano pasado o Campionato Galego Sub-10?
Algo
GRANDE, MUUUU…GRANDE!! Non hai palabras
!! Cada día que pasa daste máis conta do logro
conquerido por esta pequena. Portas entrou na Historia, deportivamente falando,
da man de Bárbara!!
|
35-
¿É viable un gran torneo de
xadrez en Portas? Viable, en canto a instalacións e material se refire, sí. O problema é que non dispoñemos en igual medida de suficientes recursos humáns (supervisión de partidas, árbitros, organización, seguimento e xestión informática do torneo, …) polo que o traballo necesario para levar adiante tal evento deportivo, supón para nós o dobre de traballo. ¡¡Pero estamos nelo!! 36- ¿Pensas que a colaboración do Concello coa C.D. Portas é a axeitada, si é que existe? Ata agora non. Neste mesmo momento estamos en vías de solicitar unha axuda económica ao Concello para material, básicamente. Veremos qué pasa!! 37- ¿Qué opinas da actividade deportiva en xeral que se desenrola no Concello de Portas, xa sexa a nivel das entidades deportivas ou das institucións públicas?
Que queda moito por facer. Poderíase dicir claramente
que a labor e implicacións realmente deportivas en Portas descansan baixo o
lombo da C.D.Portas en tódalas súas modalidades: fútbol-11, fútbol sala feminino
e xadrez, e porque todavía ninguén se plantexou o xogo da petaca, porque senón
ahí estariamos!! |
|
38-
¿Recibides
moito apoio do Colexio nesta
actividade?
Bastante. O
Colexio dende os comezos da actividade ata hoxe en día aprobou e facilitou
calqueira iniciativa levada a cabo ó respecto. Agradecemos ó seu voto de
confianza!!
Eu non son
pai, así que de momento non poido saber se o faría mellor ou peor, pero dende a
miña perspectiva ou modesta visión, considero que existe demasiada permisividade
de cara a eles. Un neno/a debe ter moi claro cales son eses principios, valores
e criterios de actuación que inflúen directamente sobre a súa educación, e en
definitiva, sobre a súa formación de cara a un mañán onde os pais deberían
facilitarlles un cómodo asentamento dentro dunha sociedade da que eles
formarán parte.
|
40- Ti fuches adestrador de futbol da C.D. Portas e aos partidos ían un ou dous pais. Algúns pais nunca viron un partido dos seus fillos. ¿Non cres que é lamentable?
Estou totalmente dacordo. Párteseche a alma cando
presencias dita situación domingo tras domingo. Parece como se de repente un
pai se esquecera por completo da súa propia infancia, do que supón para un neno
que o seu pai ou nai estea ahí diante para APOIAR a boa labor que está
desenrolando, SENTIRSE VALORADO!! Neste sentido, o
egoísmo respirado nos campos de fútbol é insostible. O único que penso entón, é
que o día de mañán, cando eu sexa pai,
nin por asomo manifestarei algún destes máis que lamentables
comportamentos. E é curioso, porque teño vivido experiencias onde o mundo da a
volta poñéndose do revés, sendo os propios fillos os que, cos seus feitos,
están inculcando verdadeiras leccións de educación ós seus pais.
|
41-
¿Pasa o
mesmo no equipo de xadrez?
Inicialmente
sí, pero como ditas pautas de actuación non son concordantes coa nosa filosofía
de traballo de cara ós rapaces, tentamos pouco a pouco que a cousa vai
cambiando. Xa o ano pasado, por exemplo, decidimos
establecer un calendario de liga de tal xeito que cada sábado, polo menos, tiña
que haber un pai encargado de saír con eles a competir. Se a maiores decidían ir
máis, mellor que mellor.
Tampouco é así. Peró sí é certo que respiran moi de
preto detrás dos seus fillos no xadrez. Son tres na Escola, polo que tamén
supoño que a implicación deberá ser algo maior, ó marxe de que logo xurda o que
xurdiu con esa maravillosa rapaza que é Bárbara, a cal amosou dende o principio
de todo, cando todavía daba os seus primeiros pasos neste deporte, unha madurez
envidiable incluso de cara a moitos adultos. Logo están aqueles pais/nais que
repiten máis ca outros, e que ademáis disfrutan a partida tanto ou máis ca
eles, no caso dos que coñecen as pautas de funcionamento neste xogo. |
|
43- ¿Parécelle gratificante traballar cos nenos?
É o máis
grande de todo. De sempre foron o meu motor impulsor en todo o
que fago. Aconsello a quen queira e poida que disfrute desta
experiencia terrenal. Un simple recoñecemento ó que fas, unha
leve sonrisa, un logro deportivo fruto do traballo continuado,…,
e non sei, tantas e tantas cousas, pequenas pero grandes á vez,
fan que te esquezas do
tempo empregado con eles e dos sacrificios levados a cabo en
máis dunha ocasión.
44- ¿Non lle parecen uns seres raros que solo saben incordiar e que merecerían unhas azoutas ben dadas de vez en cando?
Para nada. Hai que entender as idades polas que pasan
en cada momento, ademáis das situacións persoais de cada un deles. Se tes que
berrar, bérraslles, se tes que corrixilos, fasno, e se tes que aplaudirlles,
dobremente, pero todo elo con criterios fixos de actuación.
|
|
|
|
45- Este modesto usuario do Foro, que está pasando por
unha gran crisis de fe, quere que
lle contestes con que duas
visións dos Textos Sagrados (unha
vez mais, contradictorias, o meu
pesar...)te sintes mais
identificado:
Quédome con
“Mateo 5, 39”. Un debe trazar o seu camiño, indepentemente das adversidades que
atope ó tentar marcalo. O que está claro é que nunca chove a gusto de todos,
pero ti sabes cándo é necesaria e cando non a auga.
É certo.
Non
perdo o tempo nesas cousas!!
Síintoo moito, miña rapaza.
|
||
